google-site-verification: google7d163f36c123bf95.html

Δευτέρα 29 Απριλίου 2013

If you want to be called a man - Tasos Livaditis

Anastasios-Panteleimon Livaditis (20 April 1922 to 30 October 1988) was a major Greek poet.

If you want to be called a man
you'll never stop even for a single moment
to fight for peace and justice.
You get out on the street, you scream,
your lips will get bloody from yelling,
your face will get bloody from bullets,
but not a step behind.

Every scream of yours is a rock thrown
on the windows of war mongers.
Every gesture of yours is like
ruining injustice.

And make no mistake:
Don't let yourself been carried away
not for a single moment.
By just relaxing awhile and recalling
your childhood years,
you let thousands of kids slaughtered,
when playing harmlessly in the cities.

If you perish just a moment looking at sunset,
tomorrow people will be dying at the night of war.
If you stop for a moment to dream,
then millions of human dreams
will turn to dust under the bombshells.
You don't have time,no time for yourself,
if you want to be called a man.
If you want to be called a man
you may need to leave your mother,
your beloved woman or your child.

You will not hesitate.
You will decline your lamp and your bread,
you will refuse your night resting
on your door sill, for the rough road
heading towards tomorrow,
you won't be coward or be afraid of nothing.

I know it's beautiful listening to a harmonica,
at night, to gaze on a star and dream,
it's beautiful leaning on the red mouth of your love,
and hearing her say her dreams about the future,
but you must bid farewell to all this and start over,
for you are responsible for all harmonicas of the world,
for all the stars, for all the lamps and for all the dreams,
if you want to be called a man.

If you want to be called a man
you may need to stay in prison for twenty or more years
but you, even in prison you will remember always
Spring, your mother and the world,
you , even within the square metre of your cell,
you will go on walking the road of yours on earth.

And when,in the vast silence of the night,
you will be knocking on your cell wall with your finger,
from the opposite side of the wall,
Spain will be answering to you.
You, even when your years go passing by,
and your hair turns white,you will not get old.
You, even in prison,every morning you will be younger,
for always we'll be starting new fights in the world.

If you want to be called a man,
you must be able of dying any morning,
late at night in isolation you'll write
a long and touchy letter to your mother,
you'll write on the wall,your initials and the date,
and a simple word too: Peace.

As if you had to write down your whole life story.
To be able of dying at any morning,
to be able of standing before the six rifles,
as if you stood before the whole future
to be able at the battery of guns killing you
to hear millions of ordinary people singing
and struggling for peace.

If you want to be called a man.......

Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013

Όταν ο Θεός δημιουργούσε τη γυναίκα, δούλευε ως αργά το βράδυ της έκτης μέρας της Δημιουργίας.

Κάποια στιγμή, πέρασε ένας άγγελος και ρώτησε: «Γιατί ξοδεύεις τόσο χρόνο σ αυτό το δημιούργημά σου; »

Και ο Θεός, απάντησε : «Έχεις δει όλες τις προδιαγραφές που πρέπει να καλύψω σ αυτή τη μορφή; Θα πρέπει να είναι φτιαγμένη από εύπλαστο υλικό και να έχει πάνω από 200 κινούμενα μέρη, να θρέφεται με όλα τα είδη τροφίμων, να μπορεί να αγκαλιάζει κάμποσα παιδιά ταυτόχρονα και την ίδια στιγμή να δίνει ένα χάδι που να μπορεί να θεραπεύσει οτιδήποτε: από ένα τραυματισμένο γόνατο μέχρι μια ραγισμένη καρδιά. Και θα πρέπει να μπορεί να τα κάνει όλα αυτά με δύο χέρια μόνο».

Ο άγγελος εντυπωσιάστηκε: «Μόνο με δύο χέρια; Αδύνατον! Πολύ δουλειά για μια μέρα… Περίμενε Κύριε μέχρι αύριο, και τότε τέλειωσε την».
«Α, όχι», είπε ο Θεός. Είμαι τόσο κοντά στο να ολοκληρώσω αυτό το δημιούργημα, που το ‘χω μέσα στην καρδιά μου, ώστε δεν μπορώ να σταματήσω. Θα το ονομάσω, “γυναίκα”. Θα γιατρεύει τον εαυτό της όταν αρρωσταίνει, και θα μπορεί να εργάζεται 18 ώρες την ημέρα».

Ο άγγελος πλησίασε κοντύτερα και άγγιξε την γυναίκα. «Μα την έχεις κάνει πολύ τρυφερή, Κύριε».

«Είναι τρυφερή», είπε ο Θεός, «αλλά την έχω κάνει και πολύ ανθεκτική.
Δεν μπορείς να φανταστείς τι μπορεί να αντέξει και να ξεπεράσει»

«Μπορεί να σκέφτεται;» ρώτησε ο άγγελος.

Ο Θεός απάντησε : «Όχι μόνο μπορεί να σκέφτεται, αλλά μπορεί να σκέφτεται πρακτικά και λογικά, να διαχειρίζεται πολλά διαφορετικά πράγματα».

Ο άγγελος άγγιξε το μάγουλο της γυναίκας.
«Κύριε, μοιάζει σαν αυτό το δημιούργημά σου να στάζει κάτι»!

«Δεν στάζει… είναι ένα δάκρυ», διόρθωσε ο Θεός τον άγγελο.

«Και σε τί χρειάζεται », ρώτησε ο άγγελος .

Και ο Θεός είπε : «Τα δάκρυα είναι ο τρόπος της να εκφράζει την λύπη, τις αμφιβολίες της, την αγάπη της, την μοναξιά της, τα βάσανά της και την αξιοπρέπειά της».

Αυτό έκανε μεγάλη εντύπωση στον άγγελο : «Κύριε Σκέφτηκες τα πάντα! Η γυναίκα είναι πράγματι έξοχη»!

«Ναι, πράγματι είναι», είπε ο Θεός.
«Η γυναίκα έχει δυνάμεις πού εντυπωσιάζουν τον άνδρα.

Μπορεί να αντιμετωπίζει προβλήματα και να αντέχει βαριά φορτία.

Αντέχει χαρά, αγάπη και γνώμες.

Χαμογελάει όταν νοιώθει την ανάγκη να ουρλιάξει.

Τραγουδάει όταν νοιώθει την ανάγκη να κλάψει.

 Κλαίει όταν είναι χαρούμενη και γελάει όταν φοβάται.

Μάχεται γι αυτό που πιστεύει.

Αντιστέκεται στην αδικία.

Δεν δέχεται το «όχι» σαν απάντηση, όταν μπορεί να δει καλύτερη λύση.

Δίνει όλο της τον εαυτό ώστε η οικογένειά της να θριαμβεύσει.

Παίρνει μια φίλη της ή ένα φίλο της μαζί στο γιατρό όταν φοβάται.

Η αγάπη της είναι άνευ όρων.

Κλαίει όταν τα παιδιά της πετυχαίνουν.

 Είναι χαρούμενη όταν οι φίλοι της τα καταφέρνουν.

Χαίρεται όταν μαθαίνει για μια γέννα.

 Η καρδιά της ραγίζει όταν ένας συγγενής ή ένας φίλος παθαίνει κάτι, αλλά βρίσκει την δύναμη να συνεχίζει στη ζωή.

Ξέρει ότι ένα φιλί και ένα χάδι, μπορούν να θεραπεύσουν μια ραγισμένη καρδιά.

Υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα μ αυτήν: Ξεχνάει τι αξίζει.....!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2013

Αγαπημένη μου…Τασος Λειβαδιτης (αποσπασμα)



Αφήγηση: Τάσος Λειβαδίτης

Πολύ πριν σε συναντήσω, εγώ σε περίμενα. Πάντοτε σε περίμενα. Σαν ήμουνα παιδί και μ έβλεπε λυπημένο η μητέρα μου, έσκυβε και με ρωτούσε, «Τι έχεις αγόρι;»

Εγώ δεν μίλαγα, μονάχα κοίταζα πίσω απ τον ώμο της έναν κόσμο άδειο από 'σένα.
Κι καθώς πηγαινόφερνα το παιδικό κοντύλι,
ήταν για να μάθω να σου γράφω τραγούδια,
όταν ακούμπαγα στο τζάμι της βροχής,
 ήταν που αργούσες ακόμα,
όταν τη νύχτα κοίταζα τ΄αστερια,
ήταν γιατί μου λείπανε τα μάτια σου,

 κι όταν χτύπαγε η πόρτα μου και άνοιγα,
δεν ήταν κανείς...

Κάπου όμως μες τον κόσμο , ήταν η καρδιά σου που χτυπούσε.
Ετσι έζησα...πάντοτε...
Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά, θυμάσαι?
Μου άπλωσες τα χέρια τόσο τρυφερά, σαν να με γνώριζες από χρόνια..
μα και βέβαια με γνωριζες,
γιατί πριν μπεις ακόμα στη ζωή μου, είχες πολύ ζήσει
μέσα στα όνειρά μου...αγαπημένη μου.......

Ξεφυλλίζοντας τη σιωπή....



Αγκάλιασε σφιχτά τον εαυτό σου.
Κρύψου κάτω από το δέρμα σου.
Μέσα στις χούφτες σου.
Ζέστανε την ψυχή σου με την ανάσα σου.

Και σκέψου πόσα πράγματα σημαντικά έχεις να κάνεις μόλις περάσει η καταιγίδα.
Δε λέω πως δεν έχεις δίκιο να φρικάρεις.
Όμως κρατήσου.

Μην αφεθείς.
Τα πέντε πράγματα που κρύβεις μέσα σου, υπεράσπισέ τα.

Κάτι θα γίνει.... Δεν μπορεί.
Η ζωή ποτέ δεν περιφρόνησε τους εραστές της.

Και κάτι άλλο.
Ίσως πιο ποιητικό.
Φύτεψε άνθη στις ρωγμές της πίκρας σου.
Κι ύστερα βρες ένα μικρούλι ξέφωτο και κάθισε να απολαύσεις το άρωμά τους.

Α !..... Κι αν θέλεις, μην ξεχάσεις πως υπάρχουν πάντα κάποιοι που αξίζει να τους προσφέρεις ένα σου χρυσάνθεμο !!

                                                                                        Αλκυόνη Παπαδάκη.

Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2013


Every night I go to sleep smiling, even when I have a bad day, i'm just thankful that God allowed me to live it.

Sometimes you just gotta run away,
so you can see who will come after you.

Sometimes you just gotta talk quieter,
Just to see who's listening.

Sometimes you've gotta step up in a fight,
But only to see who's standing by your side.

Sometimes you've gotta make a wrong decision,
Only to see who's there to fix it.

And sometimes...
You've got let go of the one you love,
Just to see if they will ever come back... .....