google-site-verification: google7d163f36c123bf95.html

Γραμμή βίντεο


Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

Jacques Prιvert. - Les feuilles mortes. (Τα νεκρά φύλλα.)

Ω! πόσο θα ήθελα να θυμάσαι
Τις ευτυχισμένες μέρες που ήμαστε φίλοι.
Εκείνο τον καιρό η ζωή ήταν πιο ωραία,
Και ο ήλιος πιο καύτός από το σημερινό.
Τα νεκρά φύλλα μαζεύονται με το φτυάρι.
Βλέπεις, δεν ξέχασα ...;
Τα νεκρά φύλλα μαζεύονται με το φτυάρι,
Οι αναμνήσεις και οι νοσταλγίες επίσης
Και ο βοριάς τα παρασύρει
Στη κρύα νύχτα της λησμονιάς.
Βλέπεις, δεν ξέχασα
Το τραγούδι που μου τραγουδούσες.

 Είναι ένα τραγούδι που μας μοιάζει.
Εσύ, μ' αγαπούσες κι εγώ σ' αγαπούσα
Και ζούσαμε οι δυο μαζί,
Εσύ, μ' αγαπούσες κι εγώ σ' αγαπούσα.
Αλλά ζωή χωρίζει αυτούς που αγαπιούντιαι,
Πολύ γλυκά, χωρίς να κάνει θόρυβο
Και η θάλασσα αφήνει στην άμμο
Τα ίχνη των χωρισμένων εραστών.

Τα νεκρά φύλλα μαζεμένα στο φτυάρι,
Οι αναμνήσεις κι οι θλίψεις επίσης
Αλλά η αγάπη μου σιωπηλή και πιστή
Χαμογελά πάντα και ευχαριστεί τη ζωή.
Σ' αγαπούσα τόσο πολύ, ήσουν τόσο όμορφη.
Πώς θες να σε ξεχάσω;
Εκείνη την εποχή, η ζωή ήταν πιο όμορφη
Και ο ήλιος πιο λαμπρός από σήμερα.
Ήσουν η πιο γλυκιά μου φίλη
Αλλά δεν έχω παρά θλίψη
Και το τραγούδι που τραγουδούσες,
Πάντα, πάντα θα το ακούω ! 
Dédié à vous...........

Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

Χέρια - Αργύρης Χιόνης.

Οι άνθρωποι το πιο συχνά  
δεν ξέρουν τι να κάνουνε τα χέρια τους.
Τα δίνουν - τάχα χαιρετώντας - σ' άλλους.
Τ' αφήνουνε να κρέμονται σαν αποφύσεις άνευρες.     
Ή - το χειρότερο - τα ρίχνουνε στις τσέπες τους
και τα ξεχνούνε.
Στο μεταξύ ένα σωρό κορμιά μένουν αχάιδευτα
Ένα σωρό ποιήματα άγραφα.

Photo by  by ScarlettDeath

Σε ευχαριστώ - Τόλης Βοσκόπουλος

Σε ποια ζωή σε ξαναγνώρισα
σε ποια ζωή τα μάτια σου τα θεϊκά
τα ξαναείδα και με μάγεψαν
και μου έχουν κλέψει πάλι τώρα την καρδιά.

Σε ευχαριστώ για την αγάπη σου
μέ εφθασε ως τον ουρανό
ήτανε βάλσαμο στα λάθη μου
γι΄αυτό σου το χρωστώ.

Ησουνα εκείνη που περίμενα
μία ολόκληρη ζωή
με σένα εγώ ξαναγεννήθηκα
και έγινα παιδί.

Αυτά τα χείλη τα βελούδινα
που μου μιλούν και μου ζεσταίνουν την καρδιά
πές μου μοναδική αγάπη μου
σε ποια ζωή τα φίλησα ξανα.

Σε ευχαριστώ για την αγάπη σου
μέ εφθασε ως τον ουρανό
ήτανε βάλσαμο στα λάθη μου
γι΄αυτό σου το χρωστώ.

Παρασκευή, 8 Νοεμβρίου 2013

Wonders Never Cease.

There are tiny little fingers pressed against my cheek, and the palm of the hand that holds all my dreams.

There is a careful little grimace directed right at me, and the expression of innocence that grabs me every time.

There is a pair of big brown eyes that light up in the dark, and the window to a soul that knows only truth.

There are clumsy little legs dancing to a tune, and a chubby little bottom to break their every fall.

There is a babble and some laughter coming from my room, and the sounds of heaven right here in my home.

There is chaos in the kitchen, and toys all down the hall, a reminder to us all that time is so precious.

There are cookie crumbs on the table, and milk spilled on the carpet, but an image of simplicity and joy came with the mess.

There are car keys in the toilet and the unmistakable sense my life is full.

There are two boys fast asleep, just in the other room, and a mother who's convinced that wonders never cease.

By Jacqueline M. Sinkes.

Oil Painting by Pino Daeni 1939-2010

Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2013


“I have long held the belief that one's tears are a guide, that when something makes you cry, it means something.
If we pay attention to our tears, they'll show us something about ourselves.”

Shauna Niequist.

Τάσος Λειβαδίτης - Δειλινό.

Λεπτομέρειες ασήμαντες που κάνουν
πιο οδυνηρές τις αναμνήσεις
και τα χρόνια μας, βαλσαμωμένα πουλιά,
μας κοιτάζουν τώρα με μάτια ξένα.

Aλλά κι εγώ ποιός ήμουν; ένας πρίγκηπας του τίποτα
ένας τρελός για επαναστάσεις κι άλλα πράγματα χαμένα.
Και κάθε που χτυπούσαν οι καμπάνες
ένιωθα να κινδυνεύει η ανθρωπότητα
κι έτρεχα να τη σώσω.

Κι όταν ένα παιδί κοιτάει μ' έκσταση το δειλινό,
είναι που αποθηκεύει θλίψεις για το μέλλον.